De nationaliteit of het staatsburgerschap is de juridische band die bestaat tussen een staat en een persoon.
Door deze band ontstaan er dus wederzijdse rechten en plichten.
Het recht op nationaliteit wordt in verschillende internationale verdragen gewaarborgd. Iedere staat bepaalt soeverein wie de nationaliteit van die staat krijgt.
De definitie van een staatsloze wordt gegeven in het staatslozenverdrag :
“Een persoon die door geen enkele staat, krachtens diens wetgeving, als onderdaan wordt beschouwd.”
Bij deze bepaling is het niet relevant of een persoon ooit een nationaliteit heeft gehad.
Om als staatsloze te worden erkend, moet deze persoon zelf de bewijzen aanbrengen dat hij/zij geen enkele nationaliteit bezit van de landen waarmee hij/zij een nauwe band heeft.
Wanneer dat negatieve bewijs geleverd wordt, kan deze persoon erkend worden als staatsloze.
